Mauzoleum Habiba Burgiby

Monastir jest pięknym portowym miastem, położonym w środkowej części wschodniego wybrzeża Tunezji. Od wielu lat stanowi znany ośrodek turystyczny, co jednak jest jego mocną stroną, ponieważ dzięki temu miasto jest czyste, odrestaurowane i dobrze zorganizowane. Nasze pierwsze kroki skierowaliśmy do znanego z pocztówek oraz przewodników Mauzoleum Habiba Burgiby, pierwszego prezydenta niepodległej Tunezji. Monastir to jego miasto rodzinne, w którym spędził ostatnie lata swojego życia. Wewnątrz można zobaczyć jego sarkofag, nagrobki członków jego rodziny, a także kolekcję osobistych przedmiotów, takich jak zdjęcia, dokumenty, ubrania czy meble. Mauzoleum jest ogromnym monumentem, ozdobionym marmurami oraz zielono-złotą kopułą, a także wyniosłymi minaretami. Do marmurowego dziedzińca oraz eleganckiej bramy dochodzimy brukowaną drogą, wzdłuż której znajdują się ławeczki, na których można chwile odpocząć. Wstęp do mauzoleum jest bezpłatny. Trudno uwierzyć, że monument powstał ponoć wbrew woli samego prezydenta, który pieniądze te wolałby przeznaczyć na coś innego…

Dziedziniec  mauzoleum

Nieopodal Mauzoleum Habiba Burgiby znajduje się ribat, czyli ufortyfikowany klasztor muzułmański, uważany za najdoskonalszy przykład islamskiej architektury obronnej w Tunezji. Założony w 796 roku przez Harthema ibn Ayyuna był wielokrotnie przebudowywany i remontowany. Budowla posłużyła za tło wielu scen sławnych filmów, nakręcono tutaj między innymi: “Żywot Briana”, “Angielskiego Pacjenta”, “Jezusa z Nazaretu”, czy nową ekranizację w “Pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza. Wewnątrz ribatu, na górnym piętrze mieści się zabytkowa sala modlitewna, w której urządzono Muzeum Sztuki Islamskiej, gdzie eksponowana jest interesująca kolekcja sztuki isamskiej: wczesno arabskie monety oraz wyroby garncarskie. Bezpośrednio przy ribacie mieści się Wielki Meczet, z którego wieży można podziwiać piękny widok na morze, port oraz miasto.

W drodze do ribatu

Po spacerze, zrobieniu zdjęć oraz kupieniu pocztówek poszliśmy na spotkanie z naszym taksówkarzem. Zdziwiliśmy się gdy o wyznaczonej porze Pana nie było… No ale cóż.. w tym kraju to chyba normalne? Po chwili zdziwiliśmy się jeszcze bardziej: w naszą stronę szedł bowiem inny taksówkarz, który chyba zauważył, że się rozglądamy… “To Wy czekacie na mojego kolegę”, patrząc na siebie odpowiedzieliśmy, że czekamy. “Kolega prosił, żebym Was stąd odebrał, ponieważ pojechał w dalszy kurs i nie zdążył wrócić, odwiozę Was oczywiście za taką samą stawkę”. Mile zaskoczeni wsiedliśmy do taksówki i ruszyliśmy w stronę hotelu. Nie taki Tunezyjczyk straszny jak Go malują

Czekając na taksówkę, patrząc na palmy i piękne niebo…

Odwiedziliście kiedyś Monastir? Jeżeli nie to gorąco polecam!

Na koniec parę zdjęć z Mauzoleum Habiba Burgiby

W drodze do środka…

…przeglądając dokumenty…

…minuta ciszy.

Wejście na Medinę

Susa, nazywana często „Perłą Sehelu”, to miasto, które łączy ze sobą wspaniałe zabytki z czasów starożytnych oraz luksusowe kurorty nadmorskie dla fanów ciepłego morza i pięknych plaż. Obecnie miasto to ma ogromne znaczenie dla Tunezji dzięki portowi oraz uprawie oliwek. Sousse założone zostało przez Fenicjan, ale również za panowania Rzymian czy Arabów miało swoje lata świetności. Susa znana jest z wielu ciekawych zabytków. Najbardziej znanym jest Medina, która została wpisana na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO.

Spokojne życie za murami starego miasta

Centralnym punktem miasta jest Medyna (Medina), wpisana na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. Jest to część Susa, którą my nazwalibyśmy starym miastem. Medyna otoczona jest murami obronnymi, we wnętrzu których znajduje się wiele małych i urokliwych uliczek.

Ribat

Ciekawą budowlą jest ribat, czyli ufortyfikowany klasztor muzułmański z wieżą strażniczą, wybudowany by odpierać ataki chrześcijan. Niedaleko możemy podziwiać Wielki Meczet, wybudowany w 851 roku. Meczet przypomina twierdzę. Ozdobiony został kolumnami, na których widnieją cytaty z Koranu. Budowla udostępniona jest turystom tylko częściowo – można zwiedzać dziedziniec Meczetu, natomiast do Sali Modlitw znajdującej się wewnątrz wstęp mają tylko i wyłącznie wyznawcy islamu. Kolejnym miejscem wartym polecenia jest Musee de Sousse – jedno z najciekawszych muzeów w Tunezji z przepiękną kolekcją mozaik.

Spacerując po starym mieście

W niedziele w Sousse odbywa się targ, na którym można kupić praktycznie wszystko: od przypraw, przez porcelanę, po ubrania, a także jedzenie. Warto pójść zobaczyć taki targ w ramach ciekawostki kulturalnej, należy jednak uważać na kieszonkowców, którzy chętnie „zaopiekują” się portfelem turysty. Często zdarza się , że nie opłaca się robić tam zakupów, jeżeli jest się niedoświadczonym bywalcem. Ceny są podwyższone kilkukrotnie i nawet gdy wydaje się nam, że wygraliśmy licytację ze sprzedającym, może się okazać, że w zwykłym sklepie kawałek dalej kupimy to samo taniej. Polecam zakupy w sklepie Perle shopping centre w starej części miasta.

To co kobiety lubią najbardziej – shopping cente (przynajmniej według stereotypu )

Mam jeszcze coś na zakończenie – czyli roślina, która tak jak ja nie lubi zimy

Palma z Sousse

Pozdrawiam gorąco! Nie wiem jak Wy, ale ja kładę się pod ciepłą kołderkę

]]> http://podrozeija.wordpress.com/2012/02/14/perla-sehelu-czyli-wycieczka-do-sousse/feed/ 9 podrozeija sousse6 sousse3 sousse5 sousse4 sousse2 sousse1 http://podrozeija.wordpress.com/2012/02/07/schodzac-z-morskiego-oka/ http://podrozeija.wordpress.com/2012/02/07/schodzac-z-morskiego-oka/#comments Tue, 07 Feb 2012 17:57:04 +0000 Asia B http://podrozeija.wordpress.com/?p=347 ]]> Siedząc pod kocykiem z kubkiem ciepłej herbaty piszę dla Was nowego posta. Myśląc o mieście, do którego chcę Was dziś zabrać przychodzą mi do głowy zatłoczone ulice, oscypek z żurawiną oraz wysokie szczyty gór. Moja zatłoczona ulica to Krupówki, oscypka z żurawiną zazwyczaj kupuję w budkach przy drodze prowadzącej do kolejki na Gubałówkę, a szczyty gór to oczywiście Tatry – muszą być wysokie skoro to najwyższe góry w naszym kraju. Nie chcę jednak pisać ani o oscypkach ani o Gubałówce, a o Morskim Oku.

Góry nad Morskim Okiem

Nie bez powodu nazwałam mój post “schodząc z Morskiego Oka”. Jak już wspominałam nie lubię chodzić po górach, lubię natomiast podziwiać widoki ze szczytu dlatego najczęściej kupuję bilet na kolejkę i wjeżdżam na szczyt. Na Morskie Oko nie ma kolejki, pojechałam więc bryczką.. Już w połowie drogi żałowałam swojej decyzji i żałuję jej do teraz. Tak bardzo kocham zwierzęta, że do dzisiaj nie mogę zapomnieć smutku i zmęczenia tych biednych koni…

Widoki na Morskie Oko są na prawdę przepiękne. Góry zatopione w jeziorku, promienie słoneczne padające na szczyty gór oraz górskie schronisko. Po wypiciu ciepłej kawy, postanowiłam spędzić trochę czas siedząc na kamieniach na brzegu jeziora, żeby wypocząć i wyciszyć się. Po zrobieniu kilku zdjęć przyszedł czas na powrót.. Pieszo, żeby nie męczyć koników kolejny raz.. Mimo, że górale organizujący owe przejażdżki byli wstanie spuścić cenę o połowę, z pewnością z powodu małej liczy chętnych na ostatni tego dnia zjazd.

Schronisko na Morskim Oku

Schodzenie w dół zabiera trochę czasu i jak się okazało jest równie męczące co wchodzenie, przynajmniej moim zdaniem, ale za to można zobaczyć piękne miejsca i zatrzymać się na chwilę by zrobić pamiątkowe zdjęcie. Przemierzając tę drogę mija się piękne Wodogrzmoty Mickiewicza, czyli wodospady na potoku Roztoka. To trzy wodospady, których wspólna wysokość wynosi 120 metrów, otoczone stromymi zboczami porośniętymi lasami urwiskowymi.

Wodogrzmoty Mickiewicza

Po dotarciu do samochodu byłam zmarznięta, ale i szczęśliwa – dotarłam na parking samochodowy i oczywiście miałam za sobą mile spędzony dzień. Mój wypad do Zakopanego trwał zaledwie kilka dni, ale pogoda była przepiękna i widoki nad Morskim Okiem cudowne. Może jeszcze kiedyś tam wrócę i spróbuję wejść tam pieszo? Zobaczymy! Póki co wracam do ciepłej herbatki, a od zimnych gór uciekam.

Morskie Oko

A jak Wy spędzacie te zimne dni? Macie jakiś pomysł jak nie zamarznąć? A może planujecie już wyjazd wakacyjny? Ja odliczam już dni do mojego kilkudniowego wyjazdu do Włoch – pozostało ich 40!

Widok na jezioro Garda z Mauzoleum

W Gardone Riviera znajduje się najważniejszy dla Włochów zabytek nad Gardą. To miejsce, odwiedza każdy przybywający w te strony turysta, a w szczególności fani włoskiej literatury. Dlaczego? Bo właśnie tutaj można zobaczyć ogromną posiadłość włoskiego pisarza i polityka Gabriele d’Annunzio. Mówię oczywiście o Vittoriale degli Italiani, posiadłość, którą miałam okazję zwiedzić podczas mojej wizyty nad największym włoskim jeziorem. Na jej terenie można zobaczyć dziób okrętu, na którym właściciel pływał podczas wojny, samochód oraz samolot d’Annunzia, amfiteatr, gdzie do dziś wystawiane są sztuki, opery, a także odbywają się koncerty.

Dom d’Annunzia

W górnej części wielohektarowego ogrodu znajduje się mauzoleum, gdzie w jednym z sarkofagów spoczywają zwłoki poety. W jego domu, którego zwiedzanie odbywa się wyłącznie z przewodnikiem, znajduje się Muzeum Wojenne, a w budynku obok można zobaczyć salę kinową. Po obejrzeniu tych najważniejszych miejsc w Vittoriale degli Italiani, warto wybrać się na spacer po parku. Jeżeli ktoś zainteresowany jest twórczością d’Annunzio może zakupić jego wydawnictwa w sklepiku znajdującym się na terenie posiadłości w pobliżu wejścia do domu poety.

Widok z balkonu

Cała posiadłość zrobiła na mnie duże wrażenie, przede wszystkim swoim ogromem, ale również wszelkimi zabytkami, przedmiotami, miejscami, które są naprawdę interesujące. Po wakacjach, na zajęciach z literatury na studiach, dowiedziałam się, że Gabriele d’Annunzio nie zawsze był dobrą osobą, między innymi poprzez swoje kontakty z Mussolinim. Z pewnością nie można mu jednak odebrać Jego literackich osiągnięć.

Statek umieszczony na terenie posiadłości

Ceny biletów 2012:
Normalny – od 8 do 16 euro
Ulgowy – od 6 do 12 euro
Ceny zależą od tego, co chcemy zobaczyć. Najtańsze bilety dotyczą wstępu na teren Vittoriale, a najdroższe obejmują zwiedzanie całości, łącznie z domem oraz muzeum. Cena może nie jest najniższa, ale naprawdę warto!

Pomnik na szczycie Mauzoleum

Pozdrawiam i do następnego wpisu!

Za zaproszenie do zabawy dziękuję Agacie z Checktravel

2. napisz, kto Cię wkopał

Cóż.. Muszę przyznać, że lubię oglądać seriale, chociaż oczywiście jestem świadoma tego, że to zjadacze czasu Najbardziej lubię oglądać seriale kryminalne, które zajmują pierwsze miejsce w moim rankingu oraz medyczne. A oto lista:

1. Kości – to bez dwóch zdań mój ulubiony serial, dużo kryminalnych zagadek oraz zabawne sytuacje między głównymi bohaterami, to to co lubię najbardziej w tym serialu.

2. CSI Miami – w Kryminalne Zagadki Miami wciągnęłam się całkiem niedawno, ale i całkiem na dobre – oglądam 3 różne serie na 3 różnych kanałach, fajna akcja, fajne sprawy, fajna ekipa i interesująca praca w laboratorium. No i Adam Rodriguez =).

3. ER – Ostry dyżur to serial, który oglądam już od wielu wielu lat, zobaczyłam już wszystkie serie, a nadal chętnie oglądam powtórki perypetii lekarzy z Chicago.

4. Z polskich Na dobre i na złe oraz M jak Miłość – ten pierwszy to chyba tak po tym Ostrym dyżurze.. Fajnie się ogląda jako odprężenie po tygodniu studiów, a drugi.. cóż po prostu lubię od czasu do czasu zobaczyć coś łatwego i przyjemnego.

5. Buffy – postrach wampirów – serial mojego dzieciństwa.. A całkiem niedawno odkryłam też, że James Marsters (wampir Spike) oprócz grania w filmach również śpiewa.. całkiem fajna muzyka.

No to tak zamyka się lista moich ulubionych taśmowców.

Lubię lato, to fakt, ale czasem lubię również te zimowe wyjazdy na parę dni by odpocząć. Lubię morze, ale nad polskie morze zimą mnie nie ciągnie, dlatego najczęściej w ferie wyjeżdżam jednak w góry. Nie lubię chodzenia po górach, wolę wjechać na szczyt, tak zrobiłam i tym razem – Skrzyczne zdobyłam wyciągiem.

U podnóża gór cieplej, na szczycie zimniej, ale za to widoki ładniejsze. Przy dobrej pogodzie, ze szczytu można zobaczyć pokryte śniegiem Tatry. Jedno jest pewne, zawsze należy pamiętać o cieplejszej kurtce =)

Będąc na szycie warto wstąpić również do tutejszego schroniska, na coś dobrego do jedzenia lub na coś ciepłego do picia, żeby się rozgrzać – ja lubię grzane wino z przyprawami – rozgrzewa i dobrze smakuje. Jeżeli ktoś lubi spędzać czas w górach, w tutejszym schronisku można wynająć również pokój i zostać na noc.

I na koniec coś śmiesznego – taki regulamin korzystania ze schroniska zobaczyłam popijając pyszne grzane winko:

Obiecuję, że następny, po sesyjny, post będzie dłuższy i ciekawszy, a teraz zmykam już do nauki. Trzymajcie jutro kciuki!

Pozdrawiam i życzę udanych ferii.

Zimowa panorama Pragi z widokiem na Hradczany

Za oknem spora warstwa śniegu, zimno.. W końcu nadeszła ta spóźniona tegoroczna zima. Najczęściej o tej porze roku siadam z kocem na łóżku i przeglądam zdjęcia z moich “ciepłych” wakacji, a tym razem postanowiłam zrobić inaczej i wspomnieć mój zimowy wypad do Pragi.

Do Pragi pojechaliśmy autem, co zresztą nie jest bardzo dziwne po dwukrotnym wyjeździe samochodem do Włoch, po prostu lubimy jeździć autem. W internecie znalazłam ofertę wynajmu bardzo fajnej kawalerki na Wyszehradzie, której właścicielką jest Polka mieszkająca na stałe w stolicy Czech. Pod mieszkaniem parking, sklep, miła, spokojna okolica, a w mieszkaniu wszystko co potrzebne do spędzenia kilku miłych dni w Pradze. Sporym plusem tego miejsca była odległość od stacji metra, dzięki temu samochód stał cały czas na parkingu, a my podróżowaliśmy “pod ziemią” nie stojąc w korkach.

Nasza pierwsza wycieczka metrem zakończyła się pomyleniem stacji docelowej, na szczęście tylko o jedną stację, więc do centrum poszliśmy już pieszo, dzięki czemu zobaczyliśmy też kilka miejsc poza centrum Pragi.

Katedra św. Wita na Hradczanach

Nasze zwiedzanie rozpoczęliśmy od krótkiego spaceru po starym mieście, a następnie pojechaliśmy tramwajem na Hradczany. Prazsky hrad to największy kompleks zamkowy na świecie, jego powierzchnia to aż 7,2 ha. Tutaj znajduje się siedziba prezydenta Republiki Czeskiej, jeżeli podczas naszej wizyty na zamku zobaczymy powiewającą flagę znaczy to, że głowa państwa jest obecnie w swoim pałacu. Największą atrakcją Hradczan jest Katedra św. Wita. Świątynia ma 124 m długości, 60 m szerokości oraz 34 m wysokości. Budowę katedry rozpoczęto w 1344 roku, a ukończono dopiero 585 lat później. Przez kilka stuleci odbywały się tutaj koronacje królewskie oraz pogrzeby, wesela i chrzciny rodziny królewskiej. Będąc na Hradczanach warto wybrać się również na spacer po Złotej Uliczce. Miejsce to jest jednym z najpopularniejszych miejsc Pragi. Istnieje legenda według której w małych domkach przy uliczce mieszkali alchemicy, którzy na polecenie cesarza próbowali wyprodukować złoto. Ciekawostką może być również fakt, że w 1916 roku mieszkał tutaj Franz Kafka.

Złota Uliczka

Jednym z symboli Pragi jest również Most Karola, który przez wiele lat był jedynym połączeniem Starego Miasta, z inną częścią miasta nazywaną “Małą Straną”. Ów most podpierany jest przez 16 gotyckich filarów, ma 520 m długości oraz 10 metrów szerokości, po jego obu stronach ustawiono 30 rzeźb, z której najsłynniejszą jest ta przedstawiająca św. Jana Nepomucena. Na całej długości Mostu Karola znajduje się wiele straganów z pamiątkami, można również spotkać ulicznych malarzy czy muzyków. Niestety podczas mojej wizyty w Pradze most był w renowacji, “otulony” rusztowaniem, dlatego też nie mam ładnych zdjęć – może innym razem.

Kościół Panny Marii przed Tynem

Oczywiście poszliśmy również na praski rynek. Moją uwagę przykuł tutejszy Ratusz Staromiejski, a dokładniej jego 70-metrowa wieża, na której znajduje się piękny zegar astronomiczny z figurami dwunastu apostołów. Nad rynkiem góruje również Kościół Panny Marii przed Tynem – gotycki kościół z dwoma 80-metrowymi wieżami.

Zegar astronomiczny na Ratuszu

Na koniec dwie rzeczy do polecania :

• Kawalerka na Wyszehradzie, o której już wspomniałam;
• oraz chińska restauracja, jeżeli ktoś nie ma smaka na knedliczki, a gustuje w orientalnej kuchni.

Mam nadzieję, że to nie była moja pierwsza i ostatnia wizyta w Pradze, ale powiem szczerze, że następnym razem wolałabym pojechać latem.. lub wiosną – nie lubię marznąć. A Wy byliście w Pradze? Wrażenia?

Ponte Vecchio Florencja

Oprócz podróży lubię muzykę, lubię słuchać, śpiewać, próbuję grać na gitarze oraz lubię koncerty.. W marcu spełnię jedno z moich muzycznych marzeń – jadę na koncert Laury Pausini, do mojego ukochanego kraju – do Włoch. Nie odwiedzę nowych miejsc we Włoszech ponieważ ląduję w Bolonii, a koncert jest we Florencji, a w obu miejscach już byłam, ale mimo to zaczynam wierzyć, że marzenia się spełniają.. A Bolonię polubiłam tak bardzo, że nawet na spędzenie kilku chwil w tym miejscu już się cieszę

Bolonia panorama

A Wy? Macie jakieś marzenia na ten rok? Podróżnicze lub nie?

Pozdrawiam. Powodzenia na sesji życzę tym, którzy tego potrzebują!

blog.panorama.it

Laura podczas najnowszej trasy Już 19 marca zobaczę koncert na żywo!!!

Zielony Kanion

Po jakże wspaniałej wycieczce jeepami po Saharze w Tunezji postanowiłam również w Turcji skorzystać z przejażdżki off road. Przeglądając piękne zdjęcia Zielonego Kanionu pomyślałam, że jest to miejsce, które chcę zobaczyć i co do widoków nie pomyliłam się.

Zielony Kanion to robiące wrażenie miejsce wypełnione wodą o prawdziwie zielonym kolorze, nazwa jest jak najbardziej adekwatna do odwiedzanego miejsca. Samo jeziorko znajduje się w górach Taurus, w okolicy miejscowości Manavgat. Na miejscu można zobaczyć piątą pod względem wielkości zaporę w Turcji o nazwie Oymapinar.

Niestety z przykrością muszę przyznać, że jak na wersję wycieczki 4×4, jest także wersja bez jeepów, za mało tutaj off roadu w off roadzie.. Po prędkości 120 po piaskowych wydmach na Saharze, spodziewałam się większej adrenaliny w tych owianych przepięknymi widokami górach. Jeżeli miałabym wybierać jeszcze raz to chętnie pojechałabym tam na wycieczkę dla pięknych widoków, ale w wersji bez jeepków.

Mimo złej opinii na temat samej wycieczki myślę, że warto zwiedzić tę okolicę, ponieważ widok z gór na kanion jest naprawdę wspaniały, spotkanie z ludźmi sprzedającymi sok z pomarańczy po drodze bardzo sympatyczne, a obiad w miłej knajpce nad brzegiem jeziorka  całkiem smaczny. To wszystko sprawia, że jest to jest naprawdę fajny pomysł na spędzenie miłego popołudnia.

Ja i jeep

Chciałabym złożyć Wam najserdeczniejsze życzenia bożonarodzeniowe, aby te święta były radosne i pogodne, spędzone w rodzinnym gronie, w miłej atmosferze. Aby Dzieciątko przyniosło radość i szczęście oraz wór wymarzonych prezentów. Aby w to Boże Narodzenie dla nikogo nie zabrakło miejsca przy stole, a każdy znalazł ciepło płynące z serc najbliższych. W nowym roku życzę spełnienia marzeń, osiągnięcia wyznaczonych celów oraz jeszcze dalszych i jeszcze piękniejszych podróży.

Ja również mam kilka marzeń na ten rok Mam nadzieję, że uda się je spełnić, a jeżeli tak to na pewno przeczytacie o tym na moim blogu!

Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku! Buon Natale e Felice Anno Nuovo! Feliz Navidad y Ano Nuevo! Merry Christmas and Happy New Year!

Wstawiam Wam również świąteczną piosenkę nagraną przez prezenterów włoskiego radio Dee Jay, w której zaśpiewali również Laura Pausini, Giorgia oraz Tiziano Ferro! Piosenkę na pewno znacie, tylko tekst jest po włosku